Dar tutuşlu şınav

Bileşik egzersiz, Vücut ağırlığı

Bu makale 5 çalışma/yayın ile doğrulanmıştır.

Genel bakış

Zorluk derecesi

Orta

Gerekli ekipman

Ana kaslar

  • Göğüs: Büyük göğüs kası
    (Musculus pectoralis major)
  • Omuz: Ön deltoid
    (Musculus deltoideus, Pars clavicularis)
  • Triseps: Üç başlı kol kası
    (Musculus triceps brachii)

Antrenman programları

Burada Dar tutuşlu şınav içeren örnek antrenman programlarını bulabilirsin:

Dar tutuşlu şınav: Temel bilgiler ve alternatifler

Göğüs antrenmanı: Çalışan ana kas grupları Dar tutuşlu şınav

Çalışan ana kas grupları:
Dar tutuşlu şınav

Dar tutuşlu şınavda ellerini normal şınava göre birbirine daha yakın yerleştirirsin. Göğsün, omuzlarının ön kısmı ve trisepslerin çalışırken vücudunu tek bir bütün hâlinde indirip kaldırırsın. Dirseklerin yanlara doğru açılmak yerine gövdene yakın hareket eder.

Başparmaklarını ve parmak uçlarını birleştirerek elmas şekli oluşturman gerekmez. Ellerini, rahatça alçalıp kendini yukarı itebileceğin kadar birbirine yaklaştır. Alıştığın el açıklığını koruyup direnç eklemeyi tercih ediyorsan bantlı şınav başka bir seçenektir.

Doğru uygulama

Ellerini daha dar koymak, vücudunu taşıma şeklini değiştirir, ancak ellerini birbirine yapıştırman gerekmez. Akıcı biçimde inip yeniden yukarı itebileceğin kadar aralık bırak.

Ellerini göğsünün altına, omuz genişliğinden daha dar yerleştir. Parmaklarını aç ve rahat hissettiriyorsa ellerini hafifçe dışarı çevir. Omuzların ellerinin üzerinde kalacak şekilde kontrollü biçimde alçalabilmek için ellerinin arasında yeterli boşluk bırak.

Ayaklarını geriye uzatarak dengeli bir konum al. Ellerin birbirine yakın diye ayaklarının da bitişik olması gerekmez. Göğsünün ve kalçanın birlikte hareket etmesi için karın kaslarını sık; çeneni öne uzatmadan yere bak.

Dirseklerini bük ve kontrollü biçimde alçal. Hareketi kısaltmak için vücudunu bileklerinin arkasına kaydırma. Aynı vücut konumunu koruyarak kolların düzleşene kadar akıcı biçimde yeniden yukarı it.

Sağlıklı 12 erkek öğrencinin katıldığı bir çalışmada, eller omuz genişliğinin yarısı kadar açıkken yapılan şınavlar, omuz genişliğindeki veya daha geniş el konumlarına göre trisepsi daha fazla aktive etmiştir. Bu bulgu, zaman içinde daha fazla kas gelişeceğini kanıtlamaz; el açıklığının hangi kasın daha fazla çalıştığını etkilediğini gösterir.[1]

Yerde yapılan versiyon çok zorsa ellerini, her iki avucun için de yeterli alan bulunan sağlam ve yükseltilmiş bir yüzeye koy. Yüzeyin devrilmeyeceğinden veya yuvarlanmayacağından emin ol. Aynı temel el açıklığını koru ve tekrarın tamamını kontrol edebileceğin bir yükseklik kullan.

Videolu anlatım

How to Do a Narrow Grip Push-Up | Chest Workout

Adım adım uygulama

Diz çök ve ellerini göğsünün altında, omuz genişliğinden daha dar olacak şekilde yere yerleştir.

Ayaklarını geriye uzat; ellerinden ve ayak parmaklarından destek al.

Kalçanın çökmesine veya aşırı yükselmesine izin vermeden başını, gövdeni ve bacaklarını aynı hizaya getir.

Dirseklerini yanlarına yakın hareket ettirerek bük ve göğsünü indir.

Ellerinle zemini iterek kollarını düzleştir; göğsünü ve kalçanı birlikte kaldır. Tekrarlamadan önce vücudunun hizasını yeniden ayarla veya seti bitirmek için dizlerini yere indir.

Sık yapılan hatalar

Çok dar bir elmas tutuş kollarını rahatsız eden bir açıda çalışmaya zorluyorsa ellerini biraz daha aç. Dirseklerini kaburgalarına bastırman gerekmez.

Göğsünden önce kalçanı kaldırma. Bu, amaçlanan itiş hareketini kısaltır. Vücudunu tek bir bütün hâlinde hareket ettiremiyorsan ellerini yükseltilmiş bir yüzeye koyarak yapılan versiyonu dene.

Bilimsel araştırmalar ne diyor?

Araştırmacılar farklı el açıklıklarıyla yapılan şınavları karşılaştırdı. Çoğu çalışma tek seanstaki kas aktivitesini ölçtü. Bu, kasın ne kadar çalıştığını gösterir; zaman içinde ne kadar büyüdüğünü değil.

5 şınav çeşidinin her birini 10 tekrar yapan 8 sağlıklı genç gönüllüde, triseps ve göğüs kası pectoralis major en çok eller dar konumdayken çalıştı. Karın ve sırt kaslarının aktivitesi ise eller daha öne veya daha arkaya yerleştirildiğinde en yüksekti.[2]

Hobi olarak spor yapan 20 genç erkekle yapılan 2026 tarihli bir çalışma, normal şınavı geniş tutuşlu ve başparmaklarla işaret parmaklarının göğüs altında elmas şekli oluşturduğu elmas şınavla karşılaştırdı. Göğüs ve triseps, elmas ve normal şınavda geniş tutuşlu versiyondan daha aktifti. Ancak elmas ve normal şınav arasındaki fark anlamlı değildi.[3]

Daha büyük bir çalışmada, 40 yetişkin (11 erkek ve 29 kadın) ellerini omuz genişliğinde, geniş ve dar yerleştirerek her konumda 1 şınav yaptı. Dar el konumu, geniş konumdan daha yüksek göğüs ve triseps aktivitesi üretti.[4]

9 sağlıklı erkekle yapılan 1993 tarihli bir çalışma, dirseğe binen yüke odaklandı. Eller bitişikken, dirseği düzleştiren kasların karşı koyması gereken yük maksimum kuvvetlerinin %71’ine kadar çıktı. Normal el konumunda bu değer %56, eller daha açıkken %29’du.[5]

Bu çalışmalar, dar el konumunun trisepsi geniş konumdan daha fazla zorladığı konusunda tutarlı sonuçlar verdi.

Kaynaklar

  1. Effect of the push-up exercise at different palmar width on muscle activities. Kim YS, Kim DY, Ha MS. Journal of Physical Therapy Science. 2016;28(2):446-449. doi: 10.1589/jpts.28.446.
  2. Selective Activation of Shoulder, Trunk, and Arm Muscles: A Comparative Analysis of Different Push-Up Variants. Marcolin G, Petrone N, Moro T, Battaglia G, Bianco A, Paoli A. Journal of Athletic Training. 2015;50(11):1126–1132. doi: 10.4085/1062-6050-50.9.09.
  3. Electromyographic Activation of the Pectoralis Major and Triceps Brachii Muscles During Standard, Diamond, and Wide Hand Position Push-Ups. Intziegianni K, Katsamis E, Michaelides M, Parpa K. Muscles. 2026;5(1):18. doi: 10.3390/muscles5010018.
  4. Comparison of Muscle Activation Using Various Hand Positions During the Push-Up Exercise. Cogley RM, Archambault TA, Fibeger JF, Koverman MM, Youdas JW, Hollman JH. Journal of Strength and Conditioning Research. 2005;19(3):628–633. doi: 10.1519/15094.1.
  5. Hand position affects elbow joint load during push-up exercise. Donkers MJ, An KN, Chao EY, Morrey BF. Journal of Biomechanics. 1993;26(6):625–632. doi: 10.1016/0021-9290(93)90026-b.